Rano gen. W. Langner wydał rozkaz ataku na wzgórza zamarstynowskie i wzgórek 324, by załatwić bezpośrednią związek spośród siłami 10. BK. Brały w nich wkład trzy bataliony 35. DP Rez. wsparte artylerią, przy działaniach wspomagających grodzieńskiego 1. pp znad Pełtwi i oskrzydlających dwóch szwadronów kawalerii. Doprowadziło to do lekcje po południu sanatorium w Hołosku Wielkim i wdarcia się na wzgórek 324. lecz w tedy czasie 10. BK, która nacierała bez powodzenia na wzgórza przy Zboiskami, otrzymała rozkaz Naczelnego Dowództwa WP przejścia na południe zbyt Dniestr, a następnie na Węgry. nocą obrońcy wyparli Niemców spośród podlwowskich miejscowości Podborców, Podbereżeńców, Zniesienia, Laszki Murowane i Dublany.
Jednocześnie została na mocy niemiecką 2. DPanc. rozbita zgrupowanie "Żółkiew" płk. S. Iwanowskiego, osłaniająca Lwów od okolica Krasnego.
W godzinach rannych komenda Okręgu Korpusu we Lwowie otrzymało miejsce pobytu o przekroczeniu polskiej granicy na mocy wojska sowieckie i ich posuwaniu się w toń kraju. Tego dnia po południu gen.W. Langnerowi został przekazany rozkaz Naczelnego Dowództwa WP, by walczyć ostatnim tchem spośród Niemcami, a do oddziałów Armii Czerwonej zakładać ogień ostatnim tchem w przypadkach koniecznej samoobrony. ku miasta posuwała się 6 wojsko Frontu Ukraińskiego przy dowództwem komkora Filipa Golikowa. nie uprzednio 17 września została powołana utrzymanie Główna Dowództwa Grupy Obrony Lwowa.