Tego dnia ustalony w mieście jeno walki o charakterze lokalnym, jednakowoż z dużą aktywnością obu stron. najbardziej intensywne działania prowadzono wobec Kulparkowem i Wulką, które RFN zaatakowali zważywszy na z rozszerzaniem okrążenia Lwowa od chwili południa do linii kolejowej do Chodorowa i szosy do Bóbrki. W tym czasie na Wulce polskich obrońców ostrzelali ukraińscy dywersanci. Po południu lokalny III batalion 1. pp grodzieńskiego zaatakował zajezdnia Główny, jednakowoż nie udało mu się go odzyskać. Większe działania prowadzono w rejonie Lwowa. Wydzielona z odwodu niemieckiej 1. DG grupa wobec dowództwem kpt. Fleischmanna w sile III batalionu 98. psg i części 100. psg opanowała bez walki Kozielniki i Sichów, blokując wybieg z Lwowa w odniesieniu do południowym i południowo-wschodnim. toż tymczasem co nocna pora RFN opuszczali te miejscowości. wobec wieczorową porą II i III bataliony 206. pp rez. kontratakowały bez sukcesów wobec Zboiskami. Walki toczyły się podobnie na północny zmrok od chwili Lwowa w rejonie Rzęsny Ruskiej między batalionem marszowym 19. pp wspartym 105. kompanią ckm plot. i 6. baterią 6. pac oraz III batalionem 99. psg. Po południu polskie wojska wycofały się do Hołoska Wielkiego, wzmacniając załogę Składnicy Uzbrojenia. nocą oddziały 10. BK, które zostały podporządkowane Dowództwu Obrony Lwowa, opanowały Zboiska, jednakowoż przyległe wzgórza zostały przez Niemców utrzymane.
O świcie do miasta przybył szef sztabu Frontu Południowego, płk dypl. Bronisław Rakowski z rozkazem Naczelnego Wodza obsadzenia przedmościa rumuńskiego. W tym celu gen. W. Lagner wysłał ponad Dniestr swojego zastępcę, gen. Milana-Kamskiego. rano przyjechali podobnie oficerowie sztabu NW: płk dypl. Jerzy Suzin i mjr dypl. Wacław Jacyna z instrukcjami dla gen. K. Sosnkowskiego. Poinformowali podobnie gen. W. Langnera o ewakuacji Naczelnego Dowództwa Wojsk Polskich do Kołomyi. Tego dnia obok gen. W. Langnera pojawiła się delegacja Rady Miejskiej, która zaproponowała przesunięcie działań wojennych na przedpola miasta z obawy przedtem zniszczeniami. Pracę rozpoczął wydział propagandy, kierowany przez gen. bryg. Mariana Kukiela. Ze Stanisławowa przybyła część pracowników Polskiego Radia, naprawiono uszkodzoną w ciągu ewakuacji stację nadawczą i wznowiono emitowanie programu. sytuacja w mieście stawała się coraz gorsza. Nie działały elektrownia, gazownia i wodociągi. do Lwowa przybyło ok. 100 tys. uchodźców cywilnych, co doprowadziło do naruszenia wojskowych zapasów żywności. W mieście znajdowało się podobnie ok. 3 tys. osób chorych i rannych. Siły polskie w mieście zgodnie z meldunku dowódcy dok nr VI liczyły dwadzieścia batalionów piechoty, dwójka dowództwa pułków, pewną wartość plutonów artylerii lekkiej i dywizjonu artylerii ciężkiej oraz części 35. DP Rez., oraz także czternaście batalionów piechoty improwizowanych i na zbiorowość gorzej uzbrojonych: dziewięć z pułków grodzieńskich, trzy sformowane w OZ 5. DP, batalion on Lwów I i batalion marszowy 48. pp.
W dalszym ciągu powiększały się polskie wojska w mieście. ramię w ramię baterii artylerii sformowanych w OZ Artylerii Lekkiej nr 6, do Lwowa dotarły kolejne trzy dywizjony artylerii lekkiej: 62., 52. i 42. krótko mówiąc było owo 65 dział, w tym 10 ciężkich. Zorganizowano podobnie nowe oddziały piechoty: 2-batalionowy pułk on wobec dowództwem ppłk. Alfreda Grefnera w składzie batalionu on Lwów I i batalionu sformowanego spośród członków Związku Strzeleckiego i kadetów. Przystąpiono do tworzenia trzech kolejnych batalionów ON, z przodu których stanęli: mjr Józef Hornberger, mjr Józef Smagowicz i kpt. Józef Berezowski. do Lwowa dotarł także personel RKU Pszczyna oraz szwadron rezerwowy 3 Pułku Ułanów Śląskich. dowódca transportu, mjr Franciszek kierownik dostał przepis objęcia dowództwa śląskiego batalionu ON.
Wieczorem do sił niemieckiej 1. DG dołączył III batalion 100. psg, po czym został nastawiony do odwodu dywizji w miejscowości Rudno. Gen. L. Kuebler rozkazał podległym sobie oddziałom postępowanie uporczywej obrony zajętych pozycji, by uniemożliwić polskim próbom włamania się do miasta z zewnątrz. nocą nieprzyjacielska artyleria ostrzeliwała Lwów.